Antjie Krog is boos

Op haar 18e dichtte ze: Give me land where black and white hand in hand/ Can bring peace and love to my beautiful land. Ze is een van de belangrijkste schrijvers van Zuid Afrika geworden. Ze heeft zich altijd fel verzet tegen de apartheid. Nu is ze boos. Eerst de apartheid op zo'n prima manier afschaffen, en er vervolgens niet van bakken. Blanken hebben geen behoorlijke plek gekregen in de samenleving. Pure verspilling van geld en talent. Nu trekken ze zich terug, verdienen voor zichzelf soms nog meer geld dan vroeger, of gaan er vandoor. Ook het platteland ligt er maar zielig bij. Boeren worden niet gestimuleerd om meer te verbouwen en zelf eens na te denken over de landverdeling; scholen zetten hun leerlingen niet aan om uit te blinken in wiskunde of in sport; kerken dragen niet meer bij aan een gezond sociaal klimaat. Allemaal door gebrek aan leiderschap. ANC-leider Zuma mag dan goed zijn voor zijn eigen mensen, in het licht van de Rechten van de Mens stelt hij niets voor. Er zijn wel verkiezingen, maar het debat is ver te zoeken. Het leek zo mooi, twee zwarte partijen die strijden om de stem van het volk, maar in plaats van behoorlijk campagne te voeren, bestrijden ze elkaar onder de gordel. Zuid Afrika leefde altijd al op het randje, en doet dat nu weer.