De hond van Simonstad
De bekendste historische figuur uit Simon’s Town is niet VOC-gouverneur Simon van der Stel, maar een hond. Hij heeft een standbeeld op het centrale plein, en is onder het afvuren van saluutschoten begraven. Als je wilt kun je zijn graf bezoeken op het marinekerkhof.
Die hond is de enige die een standbeeld heeft gekregen in Simonstad. En dat is niet zo gek, want zo’n hond is rassenneutraal. En dat is wel een verademing hier, waar wit en zwart elkaar graag voor hond uitmaakt.
Je hoeft niet lang met sommige blanken te praten om te horen dat zwarten in wezen barbaars zijn en dicht bij de beesten staan. Kijk hoe ze elkaar verscheuren, wordt dan gezegd, democratie is vreemd voor ze. Ze vinden het normaal om iemand naar de strot te vliegen als hij er een andere mening op nahoudt.
Die opvatting wordt dezer dagen weer gevoed door het gedrag van de leiders van de jongerenafdeling van het ANC. Op hun laatste congres gingen ze elkaar met flessen te lijf, vergeleken intellectuelen met honden, en uitten hun mening door hun broek te laten zakken. Dat heeft veel mensen geschokt. Het zijn tenslotte de leiders van morgen. Want dat het ANC het voorlopig voor het zeggen heeft, staat wel vast.
Maar wit laat zich ook niet altijd even genuanceerd uit. De columnist David Bullard is net ontslagen, omdat hij schreef dat zwarten domme beesten zijn. Eerder had hij beweerd dat de zwarte delegatie waarmee Clinton naar Zuid Afrika kwam vast blij was dat hun voorouders als slaven naar de VS waren verscheept, nu ze konden zien hoe het met hun achtergebleven soortgenoten was gesteld.
Zo maakt men elkaar over en weer graag voor beest uit, terwijl de echte beesten worden vereerd. Zoals de hond van Simon’s Town. En dat omdat hij zo discrimineerde.
In de Tweede Wereldoorlog werd hij maatje van iedereen die een marine-uniform droeg en was ieder ander tot last. Als mariniers ter verpozing naar Kaapstad gingen begeleidde hij hen in de trein en zorgde ervoor dat ze ondanks dronkenschap ongehavend terugkeerden. Tot ergernis van de passagiers nam de hond twee zitplaatsen in beslag. Regelmatig werd het beest door conducteurs de trein uitgezet. Dan wachtte hij op het perron tot de volgende trein of liep naar het dichtstbijzijnde station om daar weer op de trein te stappen. Op een gegeven moment besloot de marine hem officieel als marinier in te kwartieren, zodat hij op hun kosten een treinkaartje kon krijgen. "Hoe heet hij", vroeg de officier die hem moest inschrijven. "Nuisance", mijnheer, zei zijn begeleider. "En wat nog meer?" "Just nuisance, sir." Vanaf die tijd heet de hond Just Nuisance. Beroep? Bottenkraker. Religie? Heilige Honden Liga, anti-vivisectie.
‘Abel seaman’ Just Nuisance ondertekende de papieren met een afdruk van zijn poot. Hij kreeg een zeemanspet met zijn naam, en rang en nummer kwamen op zijn halsband te staan. In 1941 is hij getrouwd met zijn grote liefde Adinda. Ze kregen vijf kinderen. In 1944 kreeg Just Nuisance eervol ontslag. Een boek over hem en kaarten met zijn afbeelding had de marine veel geld opgeleverd. Op 1 april (nuisance day) viert Simon’s Town zijn verjaardag.
De bekendste historische figuur uit Simon’s Town is niet VOC-gouverneur Simon van der Stel, maar een hond. Hij heeft een standbeeld op het centrale plein, en is onder het afvuren van saluutschoten begraven. Als je wilt kun je zijn graf bezoeken op het marinekerkhof.
Die hond is de enige die een standbeeld heeft gekregen in Simonstad. En dat is niet zo gek, want zo’n hond is rassenneutraal. En dat is wel een verademing hier, waar wit en zwart elkaar graag voor hond uitmaakt.
Je hoeft niet lang met sommige blanken te praten om te horen dat zwarten in wezen barbaars zijn en dicht bij de beesten staan. Kijk hoe ze elkaar verscheuren, wordt dan gezegd, democratie is vreemd voor ze. Ze vinden het normaal om iemand naar de strot te vliegen als hij er een andere mening op nahoudt.
Die opvatting wordt dezer dagen weer gevoed door het gedrag van de leiders van de jongerenafdeling van het ANC. Op hun laatste congres gingen ze elkaar met flessen te lijf, vergeleken intellectuelen met honden, en uitten hun mening door hun broek te laten zakken. Dat heeft veel mensen geschokt. Het zijn tenslotte de leiders van morgen. Want dat het ANC het voorlopig voor het zeggen heeft, staat wel vast.
Maar wit laat zich ook niet altijd even genuanceerd uit. De columnist David Bullard is net ontslagen, omdat hij schreef dat zwarten domme beesten zijn. Eerder had hij beweerd dat de zwarte delegatie waarmee Clinton naar Zuid Afrika kwam vast blij was dat hun voorouders als slaven naar de VS waren verscheept, nu ze konden zien hoe het met hun achtergebleven soortgenoten was gesteld.
Zo maakt men elkaar over en weer graag voor beest uit, terwijl de echte beesten worden vereerd. Zoals de hond van Simon’s Town. En dat omdat hij zo discrimineerde.
In de Tweede Wereldoorlog werd hij maatje van iedereen die een marine-uniform droeg en was ieder ander tot last. Als mariniers ter verpozing naar Kaapstad gingen begeleidde hij hen in de trein en zorgde ervoor dat ze ondanks dronkenschap ongehavend terugkeerden. Tot ergernis van de passagiers nam de hond twee zitplaatsen in beslag. Regelmatig werd het beest door conducteurs de trein uitgezet. Dan wachtte hij op het perron tot de volgende trein of liep naar het dichtstbijzijnde station om daar weer op de trein te stappen. Op een gegeven moment besloot de marine hem officieel als marinier in te kwartieren, zodat hij op hun kosten een treinkaartje kon krijgen. "Hoe heet hij", vroeg de officier die hem moest inschrijven. "Nuisance", mijnheer, zei zijn begeleider. "En wat nog meer?" "Just nuisance, sir." Vanaf die tijd heet de hond Just Nuisance. Beroep? Bottenkraker. Religie? Heilige Honden Liga, anti-vivisectie.
‘Abel seaman’ Just Nuisance ondertekende de papieren met een afdruk van zijn poot. Hij kreeg een zeemanspet met zijn naam, en rang en nummer kwamen op zijn halsband te staan. In 1941 is hij getrouwd met zijn grote liefde Adinda. Ze kregen vijf kinderen. In 1944 kreeg Just Nuisance eervol ontslag. Een boek over hem en kaarten met zijn afbeelding had de marine veel geld opgeleverd. Op 1 april (nuisance day) viert Simon’s Town zijn verjaardag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten